[GINTAMA] ก็พอๆกันนั่นแหล่ะ {TakaGin+Hiji} NC

--------------------------------------------ของคู่ฮิจิกิน--------------------------------
“อื้มมม....ฮิจิ...อ๊า!”กินโทกิที่ถูกคร่องร้องครางออกมาด้วยความเสียวดวงหน้าหวานเงยขึ้นมองใบหน้าหล่อของอีกฝ่ายอย่างชอบใจ ฮิจิคาตะพยายามทำการเตรียมพร้อมสำหรับกินโทกิอย่างอ่อนโยนเพราะเขาไม่ต้องการให้ร่างบางต้องเจ็บปวด

“อย่าเกร็งกินโทกิ....คับจังแฮ่ะ”เขาเอ่ยพรางสอดนิ้วเข้าไปที่ช่องทางสีหวาน ฮิจิคาตะไม่จูบหรือประเดิมด้วยการลิ้มรสยอดอกสีชมพูหวานของร่างบางทั้งสองข้างก่อนเพราะมันไม่ใช่นิสัยของเขา อีกอย่างค่อยทำเป็นขั้นตอนสุดท้ายก็ไม่ได้มีใครว่าอะไรเสียหน่อยนี่จริงไหม

“แหง่มล่ะก็คุณกินน่ะ...อึ่ก!...บริสุทธิ์นี่หว่า....อ๊าาา”กินโทกิเอ่ยอย่างติดขัดเมื่อสัมผัสของร่างสูงของฮิจิคาตะไปโดนเข้าที่จุดอ่อนส่วนสำคัญ คนตัวสูงยกยิ้มก่อนจะแกล้งวนเวียนอยู่บริเวณนั้นจนทำให้ร่างบางหอบหายใจหนักและครางลั่นไม่หยุด

“แฮ่ก!แฮ่ก!หน็อยไอ้คุณรองหัวหนะ...โอ๊ย!”พอจะด่าก็โดนอีกคนกดจูบเสียแถมยังเอานิ้วดันๆเขี่ยนเล่นบริเวณจุดอ่อนไหวอีก ทำให้กินโทกิในตอนนี้แม้จะไม่ได้รู้สึกเสียวเท่าไหร่แต่ก็ไม่อาจจะห้ามใจร้องเสียงหลงออกมาได้


“เฮ้อ..ชักขี้เกรียจแกล้งแล้วแฮะ...เอาจริงเลยล่ะกันนะ!”เขาชักนิ้วเรียวยาวของตนเองออกก่อนจะสอดใส่สิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วของตนเข้าไปในตัวของร่างบาง กินโทกิตาโตเบิกกว้างความจุกแน่นแล่นเข้ามาในโซนประสาท ทั้งจุกทั้งอึดอัดในเวลาเดียวกันพลานทำให้เขาชักอยากจะผลักไสสิ่งที่อยู่ในตัวของตนออกไปเสียจริง


“อ่ะ...อ่ะ...อ๊ะ...ฮ๊าา...ฮิ...ฮิจิ...”ฮิจิคาตะเริ่มขยับตัวขึ้นเมื่อรอให้กินโทกิปรับสภาพตัวของตนเองอยู่นาน ร่างสูงค่อยๆขยับตัวเบาๆเพราะไม่ต้องการให้ร่างบางรู้สึกเจ็บสิ่งเดียวที่เขาต้องการคือทำให้ร่างใต้นี่รู้สึกมีความสุขกับสัมผัสของเขาที่มอบให้


“อ๊าาา...ระ..รู้สึก...ดีชะมัด”ฮิจิคาตะเอ่ยพรางจ้องมองไปยังใบหน้าหวานของกินโทกิ มือใหญ่ยกท่อนขาขาวสวยขึ้นก่อนจะขบเม้มเบาๆเล็กน้อยเพื่อเป็นการหยอกล้อ ร่างบางยกมือขึ้นมาปกปิดใบหน้าของตนเอาไว้ด้วยความเขินอาย


“อึก!...อ๊า~...ฮิจิคาตะ...อื้อออ!!”กินโทกิถูกฮิจิคาตะเอามือออกจากใบหน้า ร่างสูงประกบจูบกับร่างบางอย่างอ่อนโยน คนตัวขาวสะท้านกับรสจูบสุดคลาสสิคของคนผมดำจูบที่นุ้มนวลและอ่อนโยนของฮิจิคาตะทำให้กินโทกิรู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายนั้น อ่อนโยนและระวังว่าไม่ให้ตนเจ็บกับเรื่องแบบนี้ขนาดไหน


“กินโทกิ...ฉันรักนายนะ..อึ่ก!”ฮิจิคาตะว่าก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเป็นเท่าตัว จนกระทั่งจุดขีดสุดของปลายฝันได้แตกออก ประกายน้ำสีขาวสว่างพุ่งใส่ในตัวของร่างบางจนกินโทกินั้นรู้สึกถึงความอุ่นของมันได้ ฮิจิคาตะถอนกายออกก่อนที่สิ่งนั้นจะทะลักออกมาจากช่องทางหวาน


“อะ...อึ่ก!!!”กินโทกิกระตุกตัวเมื่อตนเองก็ปลดปล่อยออกมาเช่นกัน ร่างบางหอบหายใจหนักไม่แพ้ร่างสูงที่ตอนนี้ล้มตัวลงนอนกอดตนเรียบร้อย ใบหน้าสวยหันเข้าหาใบหน้าคมหล่อของฮิจิคาตะที่กำลังจ้องมองตนอยู่


“หลับเถอะ...กินโทกิ”ดั่งกับมนต์สะกดกินโทกิหลับลงหลังจากที่ฮิจิคาตะพูดจบ ร่างสูงเกลี่ยเส้นผมสีขาวสะออดออกจากหน้าผากบางที่เต็มไปด้วยเหงื่อก่อนจะจูบเบาหวิวและเลื่อนมือไปดึงผ้ามาคลุมกายสีน้ำนมไว้และหลับไปในที่สุด

-----------------------------------ต่อของคู่ทากากิน-------------------------------------
“อึ่ก!ทากาสุกิปล่อยนะ!!ไอ้บ้าปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ โอ๊ย!”กินโทกิกระเด็นไปอยู่บนเตียงก่อนจะตามด้วยร่างของทากาสุกิที่ขึ้นคร่อมตนเอาไว้ ร่างสูงบีบคอร่างบางเพื่อเป็นการตัดแรงให้หมดไปทีละครึ่งฝ่ายคนโดนบีบคอนั้นก็ได้แต่ดิ้นทุลนทุลาย


“หึ! ทีเมื่อกี้ล่ะทำปากเก่งดูซิว่าถ้าฉันทำแบบนี้แกยังจะอยากไปหาไอ้หมาที่มันรักแกอยู่ไหม!!”เขาเอ่ยก่อนจะฉีกกระชากเสื้อผ้าของกินโทกิจนหลุดติดมือ สัญชาติญาณของสัตว์ป่าภายในตัวของทากาสุกิตื่นขึ้น ฟันคมกัดลงที่บริเวณหัวไหลจนเลือดไหลซิบออกมากินโทกิได้แต่ร้องด้วยความเจ็บปวดเพียงเท่านั้นเพราะตนไม่อาจจะทำอะไรอีกฝ่ายได้เลยแม้แต่น้อย


“ฮึ่ก!...มะ...ไม่...ไม่เอาอย่า!!....ทากาสุกิ!!!”กินโทกิร่างห้ามมือใหญ่ของร่างสูงล่วงเข้าไปยังช่องทางหลังของร่างบางก่อนจะสอดบางอย่างเข้าไปด้านใน มันคือSex Toy ที่ส่วนใหญ่แล้วเป็นของเล่นที่ทากาสุกิมักจะใช้กับกินโทกิในยามว่างเสมอ ร่างสูงแลบลิ้นเลียริมฝีปากของอย่างกระหายพรางจดจ้องไปยังสีหน้าของกินโทกิที่เต็มไปด้วยน้ำตา


“หึหึหึ แกนี่ไม่เคยจำเลยสินะ...ยิ่งทำหน้าแบบนั้นยิ่งขอร้องด้วยน้ำเสียงแบบนั้นฉันก็....ยิ่งจะทรมาณแกเป็นเท่าตัว!!”ทากาสุกิจับหัวของกินโทกิโขกกับผนังเตียงก่อนจะเดินไปหยิบเชือกที่เตรียมไว้กับคู่นอนชั่วคราวขึ้นมาจับร่างบางมัดแขนขาไว้ติดกัน กินโทกิเองนั้นก็มีอาการขัดขืนเล็กน้อยแต่ก็ต้องสงบลงเพราะทากาสุกิต่อยเข้าที่ท้องของตนอย่างจัง


“อื้อ!”เสียงหวานร้องลั่นมืออุปกรณ์ของเล่นสั่นภายในตนเอง เขาแทบจะสลายไปตั้งแต่การสั่นครั้งแรก ส่วนอ่อนไหวของร่างกายก็ถูกรัดโดยสายรัดบางอยางจากทากาสุกิร่างสูงมองดูเรือนร่างอันเย้ายวนพรางจิบไวท์ไปพราง ‘เอาล่ะกินโทกิร้องขอให้ฉันช่วยซะสิ....หึหึหึ’


“ทะ...ท่าน...นายท่าน...อ๊าาา!....ดะ...ได้โปรดอ๊ะ!....ชะ...ช่วยผม...ด้วย...”กินโทกิที่ทนต่อความรู้สึกจุกแน่นไม่ไหวจึงจำใจร้องขอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าทากาสุกิยกยิ้มขึ้นแต่ก็ไม่วายยังจะเล่นลิ้นทำแกล้งเป็นไม่ได้ยินเสียงนั้นต่ออีก แม้ในใจของเขาจะร่ำร้องไว้พุ่งเข้าไปชักชากให้ร่างบางเข้ามาเป็นของตนก็ตามที


“ว่าอะไรนะ....พูดใหม่ซิ”เขายื่นหูเข้าไปใกล้กับริมฝีปากของกินโทกิพรางถามย้ำและกดนิ้วเบาๆลงบนยอดอกสีชมพูสวยของกินโทกิ ร่างบางสะท้านเฮือกกับสัมผัสของอีกคนกินโทกิกัดฟันเอ่ยของร้องออไปอีกรอบหนึ่งเพราะตอนนี้เขาแทบจะทนไม่ไหวแล้ว


“ของนาย....ใส่มาในตัว....ฉัน...ได้โปรด...อ่ะ!”ทันทีที่พูดจบเจ้าของเล่นตัวการก็ถูกดึงออกไปก่อนที่จะมีบางสิ่งสอดใส่เข้ามา แก่นกายของทากาสุกิขยายใหญ่ในช่องทางร้อนของกินโทกิ ร่างสูงขยับตัวด้วยความเร็วจนช่องทางนั้นฉีกขาดมีเลือดสีแดงฉานไหลออกมา ไร้ความปราณี ไร้ความอ่อนโยน ดิบเถื่อนเหมื่อสัตว์ป่า นี่แหล่ะทากาสุกิล่ะ!


“อ๊ะๆอ๊ะ!...โอ๊ยยย....มะ...ไม่ไหว...แล้ว...”กินโทกิร้องครางพรางกัดปากแน่นยามใดที่ทากาสุกิขยับกายยามนั้นร่างบางแทบจะปหลกเป็นจุนแม้จะไม่ได้ถูกปลุกอารมณ์ก็ตามทีแต่ความรู้สึกปลดปล่อยก็จุกแน่นซะจนเขาแทบจะอยากทำมันเสียตอนนี้ หากไม่ติดตรงที่ว่าร่างสูงเอาอะไรบางอย่างรัดไว้อยู่


“ฮึ่ก!....อ๊ากกกกกกกก!!!”และแล้วร่างบางก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกับเสียงคำรามของร่างสูงที่ร้องดังลั่น เนื่องจากกินโทกินั้นโผล่กัดที่ไหล่ซ้ายของเขาจนเลือดไหลออกมาทากาสุกิกระตุกกายตนก่อนจะเลื่อนมือไปตบเข้าที่ใบหน้าของร่างบางดังเพี๊ยะ!เพราะทำให้เขาเจ็บ


“หน็อย!แกไอ้คนโสโครกกล้าดียังไงมากัดฉันแกนะแก!!”ทากาสุกิลุกขึ้นก่อนจะกระทืบร่างบางจนอีกฝ่ายกระอักเลือดออกมา เพราะว่านี่คือการแสอดงความรักในแบบของเขาจึงไม่มีใครที่สามารถจะเข้าใจได้ หลังจากที่หน่ำในกับการกระทำตนแล้วทากาสุกิก่อนล้มตัวลงนอนทันที


“ขยับเข้ามาหาฉันซะเร็ว!”เขาบอกกับกินโทกิที่นอนนิ่งร่างบางเมื่อได้ยินดังนั้นก็รีบขยับเข้าหาร่างสูงทันที เมื่อเห็นว่าอีกคนขยับเข้ามาใกล้ตนพอประมาณแล้วทากาสุกิก็สวมกอดจากด้านหลังและสูดกลิ่นหอมจากซอกคอขาวของกินโทกิก่อนจะหลับไปในทันที


“......หึ!”.........
END.
จบแล้วNCใครอ่านแล้วยังไม่ไปเม้นก็ไปเม้นซะนะคะทุกคน^_^

[GINTAMA] [GINTAMA] Love Eaters {TakaGin} NC

        "อ๊ะ!....ไม่อย่านะ"กินโทกิสะบัดกายหนีทว่าเขากลับถูกอีกฝ่ายคร่อมเอาไว้เสีย ทากาสุกิเลื่อนไปตามลำตัวของร่างบางพร้อมกับไซร์ใบหน้าไปตามลำท้องที่มีกล้าวเล็กน้อยพองามของกินโทกิและกัดเบาๆด้วยความหมั่นไส้ ริมฝีปากบางกัดเข้าหากันเมื่ออีกฝ่ายเปลี่ยนมาเลียวนเวียนกับยอดอกของตน

          "อื้อ!....พะ...พอเถอะ...ไม่เอาแล้ว...อ๊าาา"กินโทกิครางเสียงหวานร้องห้ามไม่ให้ทากาสุกิทำมากไปกว่านี้ ชายหนุ่มแสยะยิ้มเขาไม่ฟังคำขอร้องนั่นเลยแม้แต่น้อย มือใหญ่เอื้อมไปด้านหลังของช่องทางสวยก่อนจะดันทุรังสอดนิ้วเข้าไปในช่องแคบนั้นกินโทกิน้ำตาแทบไหลเมื่อรู้สึกถึงของแปลกปลอม ร่างบางกรีดร้องด้วยความเจ็บเพราะมันเป็นครั้งแรกที่มีคนมารุกรานด้านหลังของเขา

          "อะไรกัน...ครั้งแรกงั้นเหรอ? ฮ่ะฮ่ะฮ่ะดีใจจังแฮ่ะที่ผมเป็นครั้งแรกของรุ่นพี่เนี้ย"ทากาสุกิกล่าวพร้อมกับหัวเราะและขยับนิ้วไปพรางหยอกล้อกับยอดอกสวยไปด้วย กินโทกิกัดปากพยายามหักห้ามไม่ให้เสียงของตนได้ดังออกมาให้เจ้าบ้านี่ได้ใจทากาสุกิไม่ล่ะความพยายามที่จะทำให้ร่างบางหลุดคราง เขาเลื่อนหน้าไปต่ำลงพอๆกับช่องทางหลังปากของเขาเข้าครอบครองสิ่งนั้นของร่างบางเกือบหมดลิ้นร้อนไล่เลียตั้งแต่โคลนจรดปลายและจุ๊บเบาๆเป็นการปิดท้าย

          "อึก!....อื้มมม...อ๊าาา"ร่างบางบิดกายร้องเสียงกระเส่าท่าทางทรมาณเหล่านั้นอยู่ในสายตาของชายหนุ่ม ทากาสุกิเพิ่มนิ้วเข้าไปอีกสองนิ้วทำให้ในตอนนี้ทางช่องแคบด้านหลังมีนิ้วของเขาอยู่สามนิ้ว มือข้างที่ว่างเปล่าก็จัดการรูดกายของร่างบางให้ตั้งขึ้นอีกรอบกินโทกิมองคนที่กระทำการช่วยเหลือตนด้วยใบหน้าเขินอายและอยากจะซุกหน้าหนีเสียเหลือเกิน เขากำลังมีอารมณ์ร่วมกับอีกฝ่ายอยู่งั้นหรือเนี้ยถึงได้ยกสะโพกตอบรับและตอกรัดนิ้วเจ้านั่นไปซะขนาดนั้น

          "อ๊ะ...ระ...อ๊าาา...เร็วอะ..อีก...อื้อ!"สติสตังค์ของกินโทกิในตอนนี้นั้นหายกระเจิงไปหมดแล้วเขาครางเรียกร้องความต้องการจากร่างสูงไปเรื่อย ทากาสุกิที่ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่รอช้าเขาเร่งจังหวะการขยับนิ้วและการรูดกายขึ้นลงให้เร็วเท่ากันก่อนที่ร่างของกินโทกิจะร้องเสียงดังและปลดปล่อยน้ำสีขาวออกมาเปรอะเต็มหน้าท้องและมือใหญ่ของทากาสุกิเต็มไปหมด นิ้วทั้งสามถูกถอนออกพร้อมกับร่างของกินโทกิที่ถอนหายใจออกมาเหมือนกำลังจะโล่งอกเพราะคิดว่าการกระทำวิปริตของเจ้าคนตรงหน้านี่จะจบลงแล้วทว่า...เกมส์มันพึ่งเริ่มทำเท่านั้น!

          "อ่ะ!จะทำอะไรน่ะ....อึก!เจ็บ......อ๊ากกกก"กินโทกิถูกจับพลิกให้อยู่ในท่านอนคว่ำก้นของเขาถูกอีกฝ่ายยกขึ้นสูงก่อนที่ทากาสุกิจะสวมถุงยางและรูดกายตนสองสามทีจากนั้นเขาจึงกดส่วนหัวของสิ่งนั้นเข้าไปด้านในช่องทางสวยเบาๆและค่อยๆสอดใส่เข้าไป กินโทกิรู้สึกเจ็บและจุกเขาอึดอัดและหายใจไม่ทั่วท้อง ทรมาณกว่าตอนที่อีกฝ่ายสอดนิ้วเข้ามาอีกน้ำตาสีใสไหลผ่านแก้มนวลทั้งสองข้างทากาสุกิเริ่มขยับกายช้าๆหวังจะให้ร่างบางได้ปรับตัวกับกายอันใหญ่ของตน

          "อย่าเกร็งล่ะ....เดี๋ยวจะเจ็บเอา ผมอยากให้รุ่นพี่ผ่อนคลายแล้วเราจะมีความสุขด้วยกัน"คำพูดอ่อนโยนปลอมประโลมหัวใจนิ้วมือเกลี่ยที่หางตาที่มีเม็ดน้ำสีใสเกาะติดอยู่ออกและ ริมฝีปากนุ้มที่สัมผัสพรมจูบเบาๆทั่วท้ายทอยขาวสวยกินโทกิเลิกเกร็งและปล่อยตัวตามสบายอย่างที่ทากาสุกิบอกทำให้ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปลูบเบาๆที่ผมสีขาวสวยของร่างบาง

          "เด็กดี....อ่าาา...ถึงจะผ่อนคลายแล้วก็เถอะนะ...ตะ...แต่ว่าแบบนี้...มันแน่น...กะ...กว่าขอ...ง...ผู้หญิง...อีก...นะ...อื้มมม"คำพูดที่ออกจากปากของทากาสุกิทำให้กินโทกิหน้าแดง ร่างบางเงยหน้าหันมามองอีกฝ่ายด้วยความไม่พอใจแต่ก็ต้องหันกลับไปดั่งเดิมเมื่อสบเข้ากับดวงตาสีม่วงประกายคมเข้มนั่นของทากาสุกิ

               ชายหนุ่มเริ่มออกแรงกระแทกกายเข้ากับช่องทางหลังแรงขึ้นเรื่อยๆเสียงครางหวานใสชวนให้หลงไหลเองก็ครางไม่หยุดแถมไม่มีท่าจะว่าเหนื่อยเลยสักนิด แก่นกายของร่างบางถูกทากาสุกิปลุกเร้าไปหลายต่อหลายครั้งและทุกครั้งที่ปลดปล่อยไปแล้วเพียงแค่เอามือแตะอีกรอบหนึ่งมันก็ตั้งชูชันและพร้อมที่จะปลดปล่อยอีกรอบ ทำให้เขารู้ว่าร่างบางนี่ก็เซ็กซ์จัดไม่น้อยเช่นกัน

          "ปะ....เปลี่ยท่า...อ่าาา....เถอะ...อื้มมม...."กินโทกิร้องขอทากาสุกิเองก็ไม่ได้ขัดอะไรข้อมือที่เคยถูกล็อคเอาไว้กับเตียงเพื่อกันหนีถูกปลดออกไป ร่างบางถูกพลิกจับให้เผชิญกับใบหน้าหล่อที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดโต ดวงหน้ามนต์แดงระเรือนพร้อมกับเสียงครางสุดเอ็กซ์ทำให้ทากาสุกิยิ้มและก้มลงประกบจูบกับริมฝีปากบางที่ร้องไม่หยุดหย่อน ลิ้นร้อนตวัดควานหารสชาติความหวานหอมของร่างบางกินโทกิจูบตอบอีกฝ่ายกลับไปด้วยความเผลอก่อนที่ทากาสุกิจะแผละออกและทำรอยตามร่างกายและเด่นที่สุดก็คงจะเป็นแถวซอกคอนี่แหล่ะ เขามองกลีบกุหลาบสวยหลายกลีบที่ประดับบนตัวของร่างบางด้วยความพึ่งพอใจ

          "รุ่นพี่น่ารักจริงๆเวลาแบบนี้...อ๊ะ....อ๊า~"ทากาสุกิชมและครางออกมาเมื่อด้านในของกินโทกินั้นรัดแน่นกับสิ่งนั้นของตนอีกรอบหนึ่ง กินโทกิกำผ้าปูเตียงแน่นพร้อมกับเล็บเท้าที่จิกลงกับเตียงลึกๆร่างเล็กแอ่นกายรับการขยับที่แสนจะรุนแรงและดุเดือด ไม่นานร่างสูงก็ปลดปล่อยเข้าไปด้านในช่องทางสีสวยแต่เพราะเขาสวมถุงยางมันจึงไม่เลอะช่องทางนั้น ร่างบางกระตุกกายเล็กน้อยก่อนจะปลดปล่อยออกมาและนอนนิ่งกับเตียง ทากาสุกิล้มตัวลงนอนและจ้องมองไปยังใบหน้าสวยของกินโทกิที่หันมาหาตนเช่นกัน....

[GINTAMA] ลูกพี่ครับ...เรามาคบกันเถอะ {SoGin}NC

[GINTAMA] ลูกพี่ครับ...เรามาคบกันเถอะ {SoGin}

       “จะ...จะทำอะไรของแกน่ะบ้าซาดิสต์!!”คุณกินผู้ตกเป็นเหยื่อของราชสีห์ร้องขึ้นเมื่อโซโกะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ตนเอง ใกล้จนลมหายใจของเขาและอีกฝ่ายผสานกันร่างบางใบหน้าขึ้นสีแดงระเรือนด้วยความเขินเล็กน้อยยิ่งมองใกล้ๆไอ้เด็กนี่ก็ยิ่งหล่อและเพราะมันหล่อเขาก็เลยอดไม่ได้ที่จะเขินมัน และเพราะเขาเขินมันก็เลยจัดการปิดปากเขาเสียเลย

  

        “อืออ...”โซโกะไม่พูดอะไรก่อนจะกดจูบที่ร้อนแรงลงไปกับปากบางสวยนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว ร่างของคุณกินพยายามขัดขืนการกระทำของอีกฝ่ายแต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดนั้นทำให้ไม่สามารถต่อต้านอะไรโซโกะได้เลยแม้แต่น้อย กินโทกิจึงต้องจำนนกับร่างสูงนี่ทว่าจู่ๆกินโทกิก็คิดวิธีที่จะจัดการกับไอ้เด็กเหลือขอนี่ขึ้นมาได้เสียอย่างนั้นเขาหัวเราะในใจก่อนจะ....

  

         “อึก! เจ็บนะครับลูกพี่...เป็นพวกเดียวกับผมก็ไม่บอก”โซโกะแผละออกจากปากของร่างบางด้วยความเร็วเขาจ้องมองร่างตรงหน้าของตนด้วยควาไม่เข้าใจ กินโทกิกัดเข้าที่ลิ้นของเขาจนมีเลือดไหลออกมาเต็มไปหมด แม้มันจะดูน่ากลัวทว่าเด็กหนุ่มกลับนึกสนุกและชอบแบบนี้เสียมากกว่าซะงั้นและไอ้รอยยิ้มแปลกๆที่ปรากฏบนใบหน้าของโซโกะนั้นทำให้ร่างบางอดไม่ได้ที่จะหวาดผว่า

  

         “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะจะทำอะไรของแกน่ะบ้า!!”กินโทกิลอยเข้าไปหาโซโกะเนื่องจากเจ้าเด็กนี่มันกระชากเขาเข้าไปเองโดยไม่ทันได้ตั้งตัว กินโทกิถูกกดลงกับพื้นเตียงแนบแน่นก่อนที่ร่างบางจะลุกลี้ลุกลนและถามโซโกะออกไปเพื่อเบนความสนใจมาที่คำพูดก่อน

  

           “อะไรกัน...คุณก็รู้นิครับว่าผมจะทำอะไรน่ะลูกพี่”โซโกะพูดพรางปลดเอาเสื้อนอกของตนออกแล้วโยนมันทิ้งไปให้ไกลตาก่อนจะเดินมาหาร่างของคุณกินที่มองตนเองอยู่

  

          “อย่ะ...อย่าทำอะไรฉันเลยนะ”คุณกินเริ่มมีเสียงสั่นและขอร้องให้อีกฝ่ายนั้นเลิกทำอะไรตน แต่อาการแบบนี้ยิ่งทำให้โซโกะอยากทำมันมากขึ้นร่างสูงไม่รอช้าเขาจับแขนเรียวล็อกกับคุณแจมือของตนและจับมันขึ้นเหนือหัวของร่างคุณกิน

  

           “ยิ่งลูกพี่พูดแบบนี้ผมก็ยิ่งอยากครับ หึหึ”โซโกะกระซิบข้างใบหน้าขาวก่อนจะกัดมันจนเลือดออกและเริ่มไล่เลียตั้งแต่หลังใบหูจนมาถึงซอกคอขาวนวล

  

           “ฮ่ะ...อือ”คุณกินครางออกมาเมื่ออีกฝ่ายเลื่อนต่ำมาอยู่ตรงที่ปุ่มไตสีชมพูสวยของตน โซโกะลูบไล่ปุ่มไตของร่างบางก่อนจะบรรจงลิ้นเลียเพื่อชมรสหวานของอีกฝ่ายให้หน่ำใจ

  

           “อ่า~หวานจังเลยหวานกว่าน้ำตาลอีกนะครับ”โซโกะกล่าวออกมาอย่างมีอารมณ์ ร่างของคุณกินได้แต่มองสภาพของตนเองอย่างอายๆ

 

            “พะ...พอทีเถอะ อืออ”คุณกินที่ร้องห้ามกลับต้องครางอีกครั้งเมื่อโซโกะมอบจูบของตนให้ ภายในปากเต็มไปด้วยคราวเลือดที่ไหลซิบออกจากลิ้นของโซโกะจนทำให้ร่างของคุณกินแทบจะ อ้วก มือหนาเรียวเริ่มไล่ไปตามเนื้อตัวของร่างบางอย่างหลงไหลก่อนจะไปลูบๆคลำๆแถวเป้ากางเกงของร่างบางที่รู้สึกถึงความตื่นตัวเมื่อมือเขาสัมผัสกับสิ่งนั้น

  

            “ฮ่า~อืออ”ร่างบางร้องครางไม่หยุดเมื่อมือของโซโกะรูดสิ่งอ่อนไหวของตนขึ้นลง ใบหน้าหวานแดงระเรือนเพราะความอายปนความเสี่ยวซ่าน โซโกะมองภาพที่ร่างของคุณกินหลอมละลายให้กับตนก่อนจะปลดกางเกงของร่างบางออกหมดจนท่อนร่างของคุณกินในตอนนี้เหลือเพียงความเปลือยเปล่า

  

            “ฮ่ะๆอะไรกันตรงนั้นดูเหมือนว่า...”โซโกะหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจเมื่อมองไปยังช่องทางสวยที่มีน้ำสีใสไหลออกมาก่อนที่ร่างสูงจะใช้นิ้วชี้จิ้มเข้าไปด้านใน อ่า~ช่างคับแคบอะไรอย่างนี้นะ

 

            “อึก!เจ็บโว๊ย!!”คุณกินรู้สึกจุกและเจ็บเมื่อนิ้วนั่นขยับทีละนิดช่องทางที่ไม่มีใครเคยได้สัมผัสกลับโดนเจ้าบ้าซาดิสต์ขั้นเทพนี่ขโมยไปก่อนเสียแล้ว

  

            “ฮ่าๆงั้นเหรอๆงั้นเพิ่มอีกสองเลยเป็นไงครับ ฮ่าๆๆ”โซโกะหัวเราะชอบใจเมื่ออีกฝ่านร้องท้วงว่ารู้สึกเจ็บ ร่างสูงจึงจัดนิ้วอีกสองนิ้วใส่เข้าไปอีกและนั้นยิ่งทำให้คุณกินจุกและเจ็บเข้าไปอีก

 

            “อ๊ากก เจ้าบ้าเอ้ย!!หน็อยแน่ะแกคนบอกว่าเจ็บยังจะดันทุรังใส่นิ้วเพิ่มมาอีกคอยดูนะถ้ามีแรงพ่อจะแตะให้น้วมเลย!!”

 

            “แหม~ปากเก่งแบบนี้ลูกพี่คนเดิมของผมกลับมาแล้วสินะครับ โอ๊ะๆเหมือนจะเจอจุดสำคัญแล้วสินะ”โซโกะกล่าวอย่างยิ้มๆกับท่าทางที่เหมือนเดิมของอีกฝ่าย ขี้โวยวายเป็นที่หนึ่งนี่ล่ะซากาตะ กินโทกิ ลูกพี่ของเขานั้นเอง

  

            “ชิ! อ่า~เจ้าบ้ารีบๆเอาของแกเข้ามาในตัวฉันได้แล้วก็เห็นๆกันอยู่ว่าเจ้านั้นมันแทบจะระเบิดแล้วนะเฟ้ย!ปล่อยให้ป๋องแป๋งรอแบบนั้นมันไม่ดีนะ”คุณกินว่าด้วยใบหน้าปลาตายในเวลาแบบนี้ไม่มีใครเขามาคิดที่จะอายกันแล้วล่ะถึงทำกระแด่ะอายไปก็ไม่ได้รางวัลชนะเริ่ดหรอกนะขอบอก ยิ่งมาถึงขั้นนี้แล้วต้องใช้วิธีใจเขาใจเราเท่านั้นที่ช่วยได้น่ะ!!

  

            “รีบจังนะครับฮ่ะๆ เอาเถอะผมก็ไม่ได้ว่าอะไรงั้นก็....เตรียมตัวเตรียมใจได้เลยครับ”โซโกะว่าพรางจับสิ่งนั้นใส่เข้าไปในร่างกายของคุณกินจนหมดทำเอาร่างบางถึงกับจุกจนร้องแทบจะไม่ออก

  

            “โอ๊ยๆจะตายแล้วๆเจ้าบ้าเอานั่นออกไปนะเดี๋ยวฉันได้ตายกันพอดี!!”คุณกินร้องโว๊ยวายเมื่อรู้สึกเจ็บจนจะตายเพราะสิ่งนั้นของโซโกะไม่ใช่ของเด็กๆธรรมดาๆซะที่ไหน แบบนี้เขาเรียกไซร์บิกเลยนะขอบอก

  

              “ไม่ครับ เดี๋ยวทำไปลูกพี่ก็ชินเองเชื่อผมสิครับเอาล่ะขยับแบบรวดเร็วเริ่ม!”โซโกะยืนยันคำปฏิเสธที่จะเอาสิ่งนั้นของตนเองออกและเริ่มขยับอย่างเร็วจนคุณกินร้องโว๊ยวายออกมาไม่เป็นภาษาคน

 

              “อ๊ากกก โอ๊ย ฮึก อืออ”เสียงที่แสดงถึงความเจ็บและทรมารของร่างบางร้องอย่างต่อเนื้องเรื่อยๆ โซโกะเองก็ไม่สนใจอะไรเขาว่าเสียงแบบนี้เพราะดีนะฟังแล้วเคลิ้มเลย

  

              “หืม!ละ...เลือดอ๊ากกกม่ายยยเลือดออกเจ้าโซโกะแกต๊ายยยยย”

[GINTAMA] นาย-เป็น-ของ-ฉัน! {TakaGin} NC

 “อึก!อย่า!!”ร่างของกินโทกิร้องห้ามเมื่ออีกฝ่ายกัดเม้มบริเวณซอกคอของตนจนเป็นรอยแดงน่ากลัว

 

        “หึ!ขอไปก็ไม่มีประโยชน์!!อยู่นิ่งๆแล้วให้ฉันทำกับแกซะ!!”ทากาสึกิกล่าวก่อนจะเริ่มบทรักต่อ มือใหญ่กระชากผ้าห่มที่ให้ไปกับร่างบางออกจนเผยให้เห็นผมสีขาวเนียนสวยที่มีรอยแดงเป็นจ้ำๆตามตัวน้อยๆ เย้ายวนใจเหลือเกิน

 

 

          “อึก! อ๊าาา”กินโทกิร้องออกมาเมื่อทากาสึกิกัดเข้าที่ดอกซากิระสีชมพูสวยของตน ลิ้นนุ้มไล้เลี้ยเหมือนกับว่าเขากำลังกลั่นแกล้งให้ร่างบางรู้สึกเสียวซ่านจนอดใจไม่อยู่

 

 

           “หึ แกนี่มันลามกจริงๆฉันทำแค่นี้นั้นก็ปูนขึ้นมาแล้วน่าสมเพชจริงๆที่แกมีอารมณ์กับเพศเดียวกัน....ฉันไม่ทำแล้วดีกว่าหมดอารมณ์กับแก”ทากาสึกิเงยหน้ามองร่างบางที่หอบหายใจเหนื่อยก่อนจะแสร้งแกล้งทำเป็นไม่มีอารมณืที่จะทำ ถึงแม้ในใจจะบอกว่าต้องการร่างบางตรงหน้าสักแค่ไหนก็ตาม ฉันจะทำให้แกต้องการฉันและขอร้องฉันให้มากขึ้นกินโทกิ!!

 

 

            “ดะ...ไดโปรดทากาสึกิ....ฉันต้องการ....ต้องการสิ่งนั้น....ของนาย....ขอร้องล่ะ...ทากาสึกิ!”ร่างบางจับชายเสื้อของอีกฝ่ายไว้พร้อมกับเอ่ยคำน่าอายออกมาด้วยใบหน้าแดง ร่างสูงยกยิ้มอย่างพอใจกับคำพูดที่อีกฝ่ายร้องขอมา เขาไม่แม้แต่จะปฏิเสธคว้าร่างบางของกินโทกิเข้ามาจูบด้วยความกระหายอยาก

 

 

            “อ๊าาาห์....ทากาสึกิเข้ามา!!”กินโทกิเร่งอีกฝ่ายเพราะสติของตนในตอนนี้ถูกกลืนกินไปด้วยความใครเรียบร้อยแล้ว ร่างสูงแผละจูบและทำตามที่ร่างบางร้องของแต่โดยดี แก่นกายขนาดใหญ่ที่ตื่นตัวด้วยความใคร่สอดใส่เข้ามาในร่างกายของร่างบางจนมิดเสียงครางที่ฟังแล้วเสนาะหูยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งสูงเข้าไปใหญ่

 

 

              “อืออ...อ๊าาา...อืมมส์”เสียงครางอย่างต่อเนื้องจากร่างบางส่งผลให้ร่างสูงยิ่งกระแทกแก่นกายของตนแร่งเข้าไปอีก แรงอีกแรงกว่านี้ต้องการ....ฉันต้องการนาย!!ทั้งร่างกายและจิตใจของนายต้องเป็นของฉันเพียงคนเดียว!!!

 

 

                “อึก!ร่างกายหรือทุกๆอย่างของนายคือของฉัน....ใครก็ไม่มีสิทธิ์แตะ!! อ๊าาาส์”ทากาสึกิครางด้วยความเสียวที่ช่องทางรักของกินโทกิบีบรัดแก่นกายของตน 

 

 

                 “ฮึก!ฉะ...ฉันเองก็ต้องการ...นะ..นายอ๊าาาส์”กินโทกิกล่าวก่อนจะปลดปล่อยออกมา สร้างความโมโหให้กับทากาสึกิได้เป็นอย่างดี ร่างสูงลูกขึ้นถีบที่ยอดดอกของร่างบางด้วยความโมโหและนั้นก็ทำให้กินโทกิจุกเป็นอย่างมาก!

 

 

                 “ใครสั่งให้แกเสร็จก่อนฉัน!!อย่างแกต้องเจอแบบนี้กินโทกิ!!”ร่างสูงไม่พูดพร่ำทเพลงจับอีกฝ่ายพลิกและกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าใส่ด้วยความเร็วและเเรงอีกครั้ง คราวนี้เข้าทั้งรุงแรงและเร็วกว่าครั้งไหนๆเรียวเล็บจิกลงที่ผิวสีขาวจนมีเลือดไหล้ซิบออกมาเป็นระยะ เปลือกตาของกินโทกิหลับลงร่างบางในตอนนี้ไม่เหลืออีกแล้ว ทันใดทากาสึกิก็ปลดปล่อยเข้ามาในร่างของกินโทกิเชากระตุกกายสองสามทีและถอนแกนกายของตนออกพร้อมกับเดินไปหยิบบางอย่างมา

[GINTAMA] WOLF RAMPAGE {HIJIGIN} 100% NC

"หึหึ...ถ้าแกหิวก็กินเลยสิ!กินฉันแค่คนเดียวเท่านั้นเอาล่ะลงมือซะ!"กินโทกิกล่าวร่างบางดึงคอชายหนุ่มให้กดลงที่ซอกคอของตนพร้อมกับเผยยิ้มร่าออกมา เมื่อฮิจิคาตะเริ่มลงมือกลืนกินร่างกายของเขา กินโทกิหลับตาลงรับความเจ็บปวดที่ทำให้เขารู้สึกดีพร้อมกับใช้มือของตนขึ้นลูบเบาๆที่เส้นผมของหมาป่าหนุ่มด้วยความพึงพอใจ จงกลืนกินเขาทั้งร่างกายและจิตใจ....กลืนกินแค่เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น!  

          "อ่าาา ตะ ตรงนั้น อืมมม!"ร่างบางครางเสียงหวานเมื่อชายหนุ่มเลื่อนใบหน้าลงไปที่ยอดอกของตนที่มันแข็งขึ้นตั้งแต่เสื้อผ้าถูกถอดถอนออกไป กินโทกิลูบที่เส้นผมของฮิจิคาตะอย่างเอ็นดูหมาป่าหนุ่มค่อยๆบรรจงใช้ลิ้นของตนเลียอย่างช่ำชองเขาลากลิ้นวนไปมาที่ยอดอกสีชมพูสวยและกัดเบาๆเป็นการหยอกล้อใขขณะเดียวกันมือของชายหนุ่มก็เลื่อนไปที่ช่องทางด้านหลังของร่างบางอย่างเเนบเนียน

         "อ่ะ! ไอ้หมาโสโครก!ใครอณุญาติให้แกแหย่นิ้วเข้าไปเอาออกมาเดี๋ยวนี้!!"กินโทกิชกเข้าที่ใบหน้าของฮิจิคาตะพร้อมกับยกเท้าถีบอีกฝ่ายให้กลิ้งไปกับพื้น ร่างบางยันกายลุกขึ้นยืนสูงพรางปรายตามองอีกฝ่ายเหยียดๆ ฮิจิคาตะครางเอ็งๆก่อนจะคลานเข้ามาหากินโทกิเพื่อเอาใจและทำให้เจ้านายหายโกรธ ทว่ากินโทกิกลับไม่ปรายตามองร่างสูงเลยสักนิดเขายกเท้าขึ้นใช้นิ้วโป่งเชยคางฮิจิคาตะก่อนจะสอดนิ้วเท้าของตนเข้าไปในโพรงปากของร่างสูง

          "ทำความสะอาดซะแล้วฉันจะหายโกรธเเกไอ้หมาโสโครก"กินโทกิยกยิ้มแสยะฮิจิคาตะหลับตาลงพร้อมกับใช้ลิ้นของตนไล่เลียตั้งแต่นิ้วหัวแม่เท้าของร่างบางลามไปจนถึงนิ้วก้อยแล้วค่อยลากเลื่อนเคลื่อนริมฝีปากไปที่ฝ่าเท้า ร่างบางจ้องมองการกระทำที่แสนเชื่อของหมาป่าหนุ่มพรางหัวเราะหึ!ในลำคอ เขารู้สึกดีที่ได้เป็นคนคุมเกมและเหนือชัยกว่าเจ้าบ้านี่ ไม่มีใครรู้ว่าซากาตะ กินโทกิ แท้จริงแล้วนั้นSยิ่งกว่าโซโกะเสียอีกเพียงแค่เขาเก็บกดอารมณ์ด้านนี้เอาไว้ก็เท่านั้น ทว่าเมื่อวันนี้มาถึงอย่างน้อยก็ขอปลดปล่อยสักหน่อยก็แล้วกัน

          เมื่อพอใจกับการกระทำของร่างสูงแล้วกินโทกิก็ชักนิ้วออกฮิจิคาตะทำท่าจะตามมาเลียต่อทว่าเท้าของร่างบางกลับยันเข้าที่ยอดอกของเขาเอาไว้ก่อนที่กินโกิจะค่อยๆลดตัวลงมาอยู่ในระดับเดียวกับร่างสูง มือเรียวเลื่อนไปลูบครึงเจ้าส่วนอ่อนไหวของชายหนุ่มที่อยู่ในกางเกงและไล่ลงลิ้นเลียตามซอกคอของฮิจิคาตะพร้อมกับทำรอยขบเม้มไว้ตามตัวของร่างสูง

          "อ๊าาา ตรงนี้...ต้องการให้ช่วยสินะ คิกๆ!"กินโทกิเลื่อนใบหน้าต่ำลงมาอยู่ที่หว่างขาของชายหนุ่มกินโทกิรูดซิบกางเกงของฮิจิคาตะลงพร้อมกับแก่นกายขนาดใหญ่ที่ดีดใส่หน้าของเขาอย่างแรง ร่างบางหลับตาตามสัญชาติญาณก่อนจะหัวเราะชอบใจออกมา มือเรียวค่อยๆรูดที่แก่นกายใหญ่ของฮิจิคาตะขึ้นลงช้าๆจากนั้นจึงจับเอาส่วนอ่อนไหวของชายหนุ่มเข้าปากเล็กของตน

          "ชอบรึเปล่า...คงไม่หรอกมั้งหึ!"ร่างบางแผละริมฝีปากออกจากแท่งเนื้อร้อนก่อนจะจ๊าบจ้วงลงไปดูดเลีบอีกคราหนึ่ง ฮิจิคาตะนิ้วหน้าด้วยความทรมาณปนเสียวซ่าน หมาป่าหนุ่มรู้สึกถึงความผิดแปลกในร่างกายไม่นานน้ำสีขาวที่แสดงถึงการชนปลายฝั่งของขอบเรือก็พุ่งใส่ในปากของร่างบางและล้นทะลักเอ่อนองออกมาเล็กน้อย กินโทกิกลืนสิ่งนั้นลงคอไปอย่าไม่รังเกรียจในจังหวะเดียวกันลิ้นร้อนของชายหนุ่มก็เข้ามาเลียที่มุมปากของร่างบางเพื่อเอาคราบที่เหลือเล็กน้อยออกไปและแปรเปลี่ยนเป็นรสจูบสุดเร้าร้อนในเวลาต่อมา

          "อึก! มะ ไม่ไหวแล้ว..."ร่างบางครางพร้อมกับถอดชุดของตนออกเขาเอื้อมมือไปจับแก่นกายของร่างสูงตั้งขึ้นและค่อยๆกดบั้นท้ายของตนลงกับแก่นกายใหญ่ของฮิจิคาตะ กินโทกิบิดหน้าไปมาเพราะมันใหญ่และเจ็บช่องทางหวานฉีกขาดและมีเลือดสีแดงไหลออกตามช่องทางสีหวาน ฮิจิคาตะที่เห็นว่าอีกฝ่ายทำท่าทรมาณหมาป่าหนุ่มจึงเริ่มทำการเล้าโลมให้ร่างบางสบายตัวด้วยการกดจูบเข้าที่แผ่นอกขาวเนียน กินโทกิจ้องมองอีกฝ่ายที่พยายามช่วยให้เขาเอาส่วนอ่อนไหวเข้าไปในตัวของตนได้สำเร็จ กินโทกิเผยยิ้มอ่อนโยนออกมาก่อนจะค่อยๆหายใจเข้าลึกจากนั้นร่างบางจึงยกสะโพกของตนขึ้นสูงและกลั่นใจกระแทกมันลงกับส่วนอ่อนไหวของฮิจิคาตะรวดเดียวอย่างแรง

         "อ๊ากกก!"ร่างบางร้องด้วยความเจ็บเม็ดน้ำสีใสไหลรินจากปลายหางตาฮิจิคาตะเลื่อนใบหน้าไปจูบซับน้ำตาแก่ร่างบางตามสัญชาติญาณของมนุษย์แม้จิตใจจะเป็นหมาป่าอยู่ก็ตามเถอะ กินโทกิหอบหายใจและค่อยๆเริ่มขยับกายของตนขึ้นลงอย่างเชื่องช้าจากนั้นจึงค่อยๆเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นเมื่อร่างกายปรับสภาพกับสิ่งที่อยู่ด้านในตัวของตนได้ ใบหน้าหล่อของฮิจิคาตะถูกร่างบางกดลงไปกับพื้นเพื่อระบายแรงเสียดสีและระบายความเสียวซ่านที่แผ่ออกมา

         ลิ้นหนาเลียนิ้วของกินโทกิและทำรอยกัดเบาๆในขณะเดียวกันกินโทกิเองก็กระแทกกายใส่ไม่หยุดก้นเนียนบดขยี้ส่วน่ออนไหวจนหมาป่าหนุ่มเริ่มจะหลุดเสียงครางออกมาเช่นเดียวกัน บทบรรเลงเพลงรักอันเร้าร้อนเริ่มขึ้นร่างบางเอื้อมมือไปจับเข้าที่มือหนาของฮิจิคาตะแล้วเอามาจับรูดส่วนอ่อนไหวของตนไปมา กินโทกิเเลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างสนุกไม่นานส่วนอ่อนไหวของเขาก็ปลดปล่อยเลอะเต็มมือของชายหนุ่ม

         "กินมันเข้าไปไอ้หมาเพศผู้สกปรก...แล้วแกจะได้รับรางวัลจากฉันคนนี้"ร่างบางเอ่ยสั่งเสียงเรียบพรางยกสะโพกกระแทกเข้ากับแก่นกายของฮิจิคาตะ ชายหนุ่มยกมือของตนที่เปรอะคราบน้ำสีขุ่นขึ้นมาเลียตามที่ร่างบางสั่งจนคราบนั้นหายหมด กินโทกิก้มหน้าลงจูบกับชายหนุ่มอีกคราก่อนจะเป็นฝ่ายเปลี่ยนไปอยู่ใต้ร่างของอีกฝ่ายแทน

          "กระแทกเข้ามา!"เขาสั่งด้วยความเอาแต่ใจซึ่งหมาป่าหนุ่มก็รู้ดีว่าสิ่งที่เจ้านายบอกกับตนนั้นมันหมายความว่าเช่นไร ฮิจิคาตะกระแทกกายเข้าใส่ร่างบางอย่างรุนแรงด้วยความกระหาย ใบหน้าหล่อซุกไซร์ตามคอและใบหน้าพรางทำรอยสีกุหลาบเอาไว้ตามตัวของกินโทกิ จนตอนนี้ทั้งตัวของคนผมสีขาวนั้นเต็มไปด้วยรอยแดงเป็นจ้ำๆ แขนทั้งสองโอบรอบคอของฮิจิคาตะและเอนตัวขึ้นเเอ่นกายรับแรงกระแทกจากอีกฝ่ายจากนั้นเล็บยาวก็ข่วนลงบนแผ่นหลังของฮิจิคาตะด้วยความหมั่นไส้เล็กน้อย

          "ระ แรงอีก!แกมีแรงแค่นี้รึไง!ใส่เข้ามาอีกสิไอ้โง่!!"กินโทกิครางเสียงแหลมพร้อมกับสั่งอีกฝ่ายให้กระทำกับตนให้รุนแรงกว่านี้ ใช่แล้ว!ใส่เข้ามาอย่างนั้นแหล่ะแรงอีกเอาให้มันฉีกขาดไปเลย! แม้ช่องทางของตนจะเจ็บแสบแค่ไหนแต่ในเวลาเช่นนี้กินโ?กิกลับยกยิ้มด้วยความพึงพอใจไม่มีหุบ ร่างบางรู้สึกสนุกและสุขสมในเวลาเดียวกัน

         ร่างสูงกระแทกกายเข้าใส่อย่างไม่บันยะบันยังพลังกายของตนเลยสักนิดเขาสนเพียงอย่างเดียวคือคำสั่งและเสียงครางหวานจากร่างตรงหน้านี่ นอกนั้นก็ไม่สนว่าอีกฝ่ายจะเจ็บหรือเปล่า ยิ่งแก่นกายสอดเข้ามาในตัวลึกมากเท่าไหร่กินโทกิก็ยิ่งครางมากเท่านั้นและมันก็ทำให้สัญชาติญาณของหมาป่าหนุ่มตะบะแตก ใบหน้าของฮิจิคาตะก้มลงตรงหัวไหลของร่างบางจากนั้นจึงค่อยๆอ้าปากกว้างและงับเข้าที่หัวไหลของร่างบางอย่างแรงจนเลือดไหลออกมา

         "อ๊า!!...นะ นี่แก...อุ๊ก!"กินโทกิทำท่าจะด่าทว่าอีกฝ่ายกลับใช้มือข้างที่หนึ่งสอดนิ้วเข้าไปในโพรงปากของร่างบางแทนและค่อยๆเลียเลือดสีสดที่ไหลออกจากต้นคอของร่างบางเพื่อปิดแผล กินโทกิรู้สึกเเสบเล็กน้อยในยามที่อีกฝ่ายใช้ลิ้นจะตวัดเลียตรงต้นคอของตน เรียวปากเล็กอ้ากว้างและกัดเข้าที่นิ้วของฮิจิคาตะจนเลือดออกเมื่อเริ่มรู้สึกถึงจุดปลายฝันอีกครา

          ฮิจิคาตะกระแทกกายเข้าใส่รุนแรงและค่อยๆฉีกพุ่งน้ำรักเข้าไปในตัวของร่างบาง กินโทกิเกร็งกายรับและกระตุกเล็กน้อยจากนั้นจึงหอบหายใจด้วยความเหนื่อย หมาป่าหนุ่มลดกายลงมานอนนาบเคียงข้างกับร่างบางพรางดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดแน่นเอาไว้ ดวงตาสีควันบุหรี่สบเข้ากับนัยต์ตาสีเลือดก่อนที่กินโทกิจะเป็นฝ่ายเลื่อนใบหน้าเข้ามาจูบกับตนและกัดเข้าที่มุมปากเบาๆจนเลือดซิบไหลซิบออกมา ร่างบางพยายามยันกายลุกขึ้นทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ให้เขาลุกซ้ำยังรั้งกอดเอวบางไว้อีกต่างหาก

          "ปล่อยฉันไอ้หมาขี้เรื่อน.."ร่างบางว่าดุแต่ฮิจิคาตะดื้อไม่ฟังกินโทกิฉุดขาดหมัดของร่างบางต่อยเข้าที่มุมปากของอีกฝ่ายและต่อยเข้าที่ใบหน้าของเขาจนฮิจิคาตะล่ะมือปล่อยให้ตนเป็นอิสระ จากนั้นกินโทกิก็ไล่เลียเลือดที่ไหลตามจุดต่างๆของร่างสูงให้และจบลงที่แก้มร่างบางกัดเบาๆนิ้วเรียวเลื่อยวนไปมาที่ใบหน้าหล่อสภาพหน้าของฮิจิคาตะยังคงมีเคร้าโครงหล่ออยู่บ้างเล็กน้อย กินโทกิใช้เล็บอันแหลมคมของตนขีดที่หน้าของร่างสูงจนมีเลือดไหลซิบออกมา จากนั้นร่างบางจึงเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่และหล่อยให้หมาป่าหนุ่มมองตามตาละห้อย ฮิจิคาตะทำท่าจะวิ่งตามไปทว่า

          "หยุดแล้วนอนรอ...เดี๋ยวฉันกลับมา"เพียงเท่านั้นร่างสูงก็กลับไปดังเดิมเขานอนลงตามที่ร่างบางบอกอย่างว่างง่าย กินโทกิยกยิ้มพอใจที่อีกฝ่ายเชื่อฟังในคำสั่งของตนก่อนจะเดินจากออกไปกับความมืดมิดเพื่อสร้างฉากและเริ่มทำการปิดคดีสัตว์ร้ายออกอาละวาท....

จบแย้ววววจร้าาาSได้ใจสมเป็นเคะราชินีจริงกินจังใครที่ได้รับเมลล์นี้แล้วตอบกลับที่หน้าบทความด้วยไรท์จะได้รู้นะคะ