วันอาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

GINTAMA My Wife เมียข้าใครอย่าแตะ! [HijiGin] Chapter:1 Nc

          ร่างบางถูกดันติดกับกำแพงหลังร้าน กินโทกิพยายามขัดขืนทั้งๆที่แทบจะไม่มีแรงเหลืออยู่แล้วฮิจิคาตะเองก็เริ่มรุกไล่อย่างหนักหน่วง มือใหญ่กรานของเขาไล่ลูบไปทั่วน่องขาขาวสวยสีเนียนก่อนจะสอดแทรกนิ้วเข้าไปยังช่องทางด้านในและขยับเข้าออกเบาๆ เขาไม่ทำตามขั้นตอนเหมือนคู่อื่นเขาไม่อยากจะชักช้าเพราะมันน่ารำคาญ!

         "อึ่ก!โทชิ...อ๊ะ อื้ออ"กินโทกิเริ่มครางเสียงหวานเมื่อร่างสูงขยับนิ้วเข้าออกเร็วขึ้นเล็กน้อย มือเล็กขย้ำเสื้อของเขาแน่น ใบหน้าสวยเชิดรั้นขึ้นเท้าทั้งสองจิกเล็บลงไปกับพื้นกันบนและล่างขบเข้าหากันภาพที่แสนงดงามปรากฏต่อหน้า ฮิจิคาตะไม่รอช้าเขาเชยชมร่างนี้เสร็จแล้วต่อจากนี้เป็นทีที่ร่างบางต้องเชยชมร่างของเขาบ้าง! 

          กินโทกิถูกจับกดให้อยู่ในท่านั่งคุกเข่าฮิจิคาตะแลบลิ้นเลียข้างปากของตนก่อนจะปลดตะขอกางเกงรูดซิปออก แก่นกายอัดใหญ่ของเขาเด้งออกมาจากกางเกงพร้อมกับตั้งชูชันโชว์ตระหง่าหน้าร่างบางที่มีใบหน้าแดงเถือกขึ้นสีอยู่ กินโทกิไม่กล้าที่จะมองมันอย่างตรงๆเมื่อเห็นว่าร่างบางมัวแต่อายอยู่ฮิจิคาตะจึงจับเข้าที่ปากของร่างบางและจัดการจับอ้าออกก่อนที่เขาจะยัดแก่นกายอันใหญ่เข้าไปในปากของคนตัวเล็กในทีเดียวจนมิดด้าม

         "อุ๊ก!อื้ออ!!"กินโทกิน้ำตาเล็ดเขาทั้งเจ็บและหายใจไม่ออก มันใหญ่มากใหญ่กว่าครั้งไหนๆดูก็รู้ว่าตอนนี้อารมณ์ของฮิจิคาตะนั้นมันเกิดตั้งแต่ตอนที่เห็นหัวไหล่ที่โผล่ออกจากกิโมโนของเขาเเล้ว ฮิจิคาตะเริ่มขยับกายกระเเทกเข้าปากของกินโทกิด้วยความเร็วและแรง

         "อ่าาา กินโทกิไม่ว่าจะตรงนั้นหรือว่าปากของนาย...แค่ใส่เจ้านี่เข้าไปก็ได้อารมณ์สุดๆ อ่าาา..."ฮิจิคาตะครางพร้อมกับกล่าวชมร่างบาง กินโทกิหลับตาลงเขาไม่อยากเห็นหน้าของคนรักตนในตอนนี้เหนื่อสิ่งอื่นใดก็คือเจ้านั่นของเขามันเริ่มพองขึ้นมาแล้วนิดๆ ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆว่าทำแค่นี้สิ่งนั้นของเขาก็เกิดอารมณ์ร่วมกับอีกฝ่ายได้ เป็นความอัปยศอันใหญ่หลวงยิ่งนัก!

         "อึก!...อยะ...อย่ากัดกินโทกิ!"ฮิจิคาตะร้องห้ามมือฟันเล็กทำท่าจะกัดเจ้านั่นของเขา กินโทกิช้อนตาขึ้นมองด้วยความโมโหแต่ก็ยอมทำตาม ไม่นานร่างสูงก็ปลดปล่อยอารมณ์ออกมาด้วยความใคร่และเสน่ห์หา

         "อ่าาา....เอาล่ะฉันสุขสมพอแล้ว เรามาเริ่มเกมกันเถอะนะที่รัก"ฮิจิคาตะเอาแก่นกายออกจากปากของกินโทกิ ก่อนจะจับใบหน้าสวยขึ้นมาจูบเบาๆและกัดที่ปากอิ่มเล็กน้อยจากนั้นร่างบางจึงถูกอุ้มขึ้นฮิจิคาตะสอดใส่แก่นกายของเขาไปในตัวของกินโทกิที่ด้านหน้านั้นแนบชิดกับกำแพงอยู่

         "อึก!เจ็บโทชิมันเจ็บเอาออกไปฮื่ออ!!"ร่างบางร้องขึ้นแก่นกายอันใหญ่สอดใส่เข้ามาด้วยความทะเย้อทะยานจนมันเข้าไปสุด ความเจ็บและจุกทำงานขึ้นมือเล็กทั้งสองกำแน่นจนเล็บนั้นจิกลงบนเนื้อและมีเลือดสีแดงไหลออกมา ฮิจิคาตะหาสนใจในคำร้องไม่เขาเริ่มขยับกายและกระแทกแรงๆเป็นการแกล้งร่างบาง

         "หึ!ชอบไม่ใช่รึไงล่ะแบบนี้น่ะหืม~"ฮิจิคาตะกัดเบาๆที่หูของกินโทกิพร้อมกับเอื้อมมือไปรูดแก่นกายของร่างบางที่ตั้งขึ้น ทำให้ตอนนี้กินโทกิเริ่มรู้สึกเสียวและรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อยแต่ว่ามันก็ยังเจ็บอยู่ดีนั่นแหล่ะยิ่งตอนอีกฝ่ายประแทกแรงๆเขาก็ยิ่งเจ็บหนัก

         "อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ทะ โทชิ อื้อ!!"กินโทกิครางแขนขาวเอื้อมไปทางด้านหลังเพื่อโอบที่คอของชายหนุ่มและดึงมาจูบเพื่อบรรเทาความเจ็บและความเสียว ฮิจิคาตะรับรู้ได้ว่าตอนนี้ภรรยาของเขานั้นรู้สึกดีและเริ่มมีอารมณ์ร่วมมากกว่าตอนแรกๆที่ผ่านมา ลิ้นทั้งสองพันธ์กันมั่วแลกน้ำของกันและกันพร้อมกับจบลงด้วยการที่ดูดลิ้นกันนิดหน่อยและล่ะออกไป

         "หึหึ ชอบไหมกินโทกิแบบนี้น่ะ อ๊ะ!นี่นาย"ฮจิคาตะที่กำลังเผลออยู่ถูกร่างบางผลักลงไปนอนกับพื้น กินโทกิตามไปขึ้นคร่อมพร้อมกับสอดใส่แก่นกายใหญ่ของร่างสูงเข้าทางประตูหลังของตนแม้จะเจ็บแต่เขาก็ชอบ ร่างสูงดูตะลึงน้อยๆไหนเมื่อกี้ยังปฏิเสธเขาอยู่เลยแล้วทำไมตอนนี้ถึงได้ขึ้นซะเองล่ะ...แต่แบบนี้เขาก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะ ออกจกชอบซะด้วยซ้ำไป

         "อ๊าาา สะ สุดยอดโทชิ!"กินโทกิครางเขาขยับกายเองขึ้นลงด้วยความเสียวมือที่ว่างก็รูดแก่นกายของตนขึ้นลง ฮิจิคาตะมองภาพด้านหน้าอย่างยิ้มๆทีงี้ล่ะมีอารมณ์ร่วมสุดๆคุณภรรยาของเขาเริ่มยากขึ้นมาแบบนี้อะไรก็หยุดไม่อยู่แล้วล่ะ พอทำเสร็จเขาคิดว่ากิฯโทกิคงจะต้องร้องไห้แล้วก็ด่าว่าเขาแน่ๆ...ทั้งที่ตัวเองก็จัดการเองหมดไม่ใช่รึไงกัน

         "อ๊ะ อื้อ อื้มม ซี๊ดดด"เสียงครางดังไม่หยุดฮิจิาคาตะที่ปล่อยให้ร่างบางทำตามใจของตนมานานพลิกฝ่ายเปลี่ยนเป็นรุกหนักบาง ใบหน้าหล่อวูกลงที่ซอกคอและทำรอยเอาไว้ตามตัวฟันคมกัดเข้าที่ดอกซากุระสีชมพูสวยของร่างบางก่อนจะขยับกายให้เร็วหนักหน่วงและรุนแรง เลือดสีแดงไหลจากช่องทางหวานของกินโทกิแต่กระนั้นทั้งคู่ก็หาได้สน มันเป็นประจำอยู่แล้วจนกระทั่ง!

         "อ๊ะ!พะ....พอก่อนฉันเจ็บ โอ้ย!บอกให้พอไงไอ้บ้ามันเจ็บพอก่อนสิ โทชิ!ไอ้โรคจิต อ๊ะ อ่ะ อ๊ะ"กินโทกิรู้สึกแสบและเจ็บขึ้นเรื่อยๆเขาพยายามที่จะดันตัวอีกคนให้ออกไปแต่ว่าฮจิคาตะนั้นไม่ฟัง ร่างสูงฝืนทนกระทกกายเข้าใส่ร่างบางต่อไปเรื่อยๆเขาในตอนนี้กำลังสุขสมอยู่และจะไม่มีอะไรสามารถขัดราชสีห์ผู้นี้ได้!

         "อ๊ากกกกก!/อึก!"ทั้งคู่ร้องออกมาพร้อมกันแต่กินโทกินั้นร้องเสียงดังกว่าและดูเหมือนว่าจะเจ็บมากกว่าอีกด้วย น้ำตาสีใสไหลรินออกมาข้างแก้มทั้งสองของร่างบางกินโทกินอนหมดสภาพอยู่บนพื้นดินเขาเจ็บและปวดมาก ทำไมนะทำไมถึงบอกไม่เคบฟังกันบ้างเจ็บจะตายแล้ว....หรือว่าช่องทางของเขามันฉีกขาดจนไม่รู้ว่าจะขาดยังไงแล้ว โกรธที่สุด!กินโทกิคนนี้โกรธฮิจิคาตะ โทชิโร่ในตอนนี้ที่สุด!



#สนุกไหมอ่ะเราไม่ถนัดแต่งNc5555+ยังไงก็ฝากด้วยล่ะ^_^